Kuching: Pengakuan Premier Sarawak bahawa Kerajaan Sarawak sedang mengkaji semula struktur yuran Foreign Workers Transformation Approach (FWTA) adalah satu perkembangan yang dialu-alukan tetapi sudah terlewat.
Kajian semula ini hanya dilakukan selepas isu tersebut dibangkitkan oleh saya di Dewan Undangan Negeri Sarawak serta susulan bantahan kuat daripada pemain industri, majikan dan PKS yang terbeban dengan kos berlebihan dan semakin meningkat.
Namun begitu, persoalan paling asas masih belum terjawab iaitu mengapa Kerajaan Sarawak membenarkan FWTA Sdn Bhd mengenakan caj yang begitu tinggi kepada majikan sejak awal tanpa ketelusan, akauntabiliti dan penelitian awam yang sewajarnya?
Kenyataan Premier bahawa terdapat “peruntukan dalam kontrak” tidak memadai untuk menjawab kebimbangan serius yang dibangkitkan oleh majikan dan rakyat.
Jika peruntukan sedemikian benar-benar wujud, maka Kerajaan Sarawak perlu mendedahkan perjanjian kontrak tersebut dan menjelaskan apa yang membenarkan caj sehingga RM1,854 bagi setiap kelulusan pekerja asing dikenakan kepada majikan.
Majikan berhak mengetahui bagaimana yuran ini ditentukan dan siapa yang mendapat manfaat daripadanya.
Berdasarkan skala pelaksanaan, kutipan FWTA Sdn Bhd dengan mudah boleh melebihi RM200 juta setahun. Jumlah wang yang begitu besar tidak boleh dianggap sebagai urusan kontrak persendirian yang dilindungi daripada penelitian awam.
Kerajaan Sarawak bertanggungjawab memberikan penjelasan penuh kepada rakyat dan pemain industri mengenai bagaimana yuran ini digunakan serta sama ada pengawasan yang mencukupi wujud bagi memastikan akauntabiliti.
Lebih mendesak lagi, Kerajaan Sarawak mesti mengarahkan FWTA Sdn Bhd supaya menghentikan segera kutipan caj RM324 bagi apa yang dipanggil kad pengenalan pekerja asing.
Ramai majikan telah membayar untuk kad pengenalan ini, namun pekerja asing tidak menerima kad fizikal tersebut walaupun bayaran telah dibuat.
Bagaimana majikan boleh dikenakan caj untuk perkhidmatan atau produk yang langsung tidak diserahkan?
Status undang-undang dan tujuan praktikal kad ini juga amat diragui. Saya difahamkan pihak penguat kuasa imigresen tidak mengiktiraf atau mengakui kad ini kerana ia tidak dikeluarkan oleh Jabatan Imigresen Persekutuan mahupun Negeri, tetapi oleh sebuah syarikat swasta.
Jika pegawai imigresen sendiri tidak mengiktiraf kad ini semasa pemeriksaan atau operasi penguatkuasaan, maka untuk apa sebenarnya majikan membayar RM324?
Bolehkah kad yang dikeluarkan secara persendirian ini digunakan sebagai dokumen sah dalam mana-mana prosiding penguatkuasaan atau mahkamah?
Jika ia tidak mempunyai pengiktirafan undang-undang dan tidak pun dikeluarkan secara konsisten, maka Kerajaan Sarawak perlu menjelaskan mengapa majikan dipaksa membayar sesuatu yang mempunyai kedudukan undang-undang yang meragukan dan nilai praktikal yang dipersoalkan.
Isu ini melangkaui sekadar pelarasan yuran. Ia melibatkan soal akauntabiliti, ketelusan dan sama ada majikan dipaksa menanggung kos yang tidak munasabah melalui pihak perantara swasta pada ketika perniagaan sedang bergelut dengan peningkatan kos operasi, kekurangan tenaga kerja, kenaikan gaji dan ketidaktentuan ekonomi global.
Autonomi imigresen Sarawak sepatutnya digunakan untuk melindungi majikan dan pekerja, bukannya membenarkan syarikat swasta meraih keuntungan daripada caj yang dipersoalkan tanpa akauntabiliti sewajarnya.
Violet Yong
ADUN Pending
25 Mei 2026
